د غزې تړانګې د دیرالبلاح ښار په زړه کې، چیرې چې ویجاړ شوي ودانۍ، بمبارۍ او د کلونو جګړو نښې لاهم پاتې دي، ۳۰۰ فلسطیني جوړې د ډلهییز مراسمو واده لپاره راټول شوي ترڅو د کلونو جګړې، بې ځایه کېدو، بې کارۍ او اقتصادي ستونزو وروسته خپل ژوند یوځای پیل کړي. یو جشن چې د یو سخت واقعیت په منځ کې، د ښار فضا د څو ساعتونو لپاره له غم څخه په خوښۍ او امید بدله کړې ده. د مراسمو په ځای کې، انځورونه په غزه کې د عادي ورځو څخه په بشپړ ډول توپیر لري. ناوې په دودیزو فلسطیني جامو کې چې په ګلدوزۍ نمونو سره سینګار شوي دي ورو ورو د خلکو له لارې حرکت کوي، په داسې حال کې چې زوم په سینګار شوي موټرو کې یو له بل وروسته راځي. د ځایی موسیقۍ غږ په هوا کې خپریږي او د دبکه نڅا په تدریجي ډول د خلکو سره ښکیل کیږي؛ هغه شیبې چې خندا د تیرو ورځو درنه چوپتیا بدلوي. د دې ډېری جوړو لپاره، دې ورځې ته رسېدل اسانه نه وو. دوامداره جګړې، د کورونو ویجاړول، د دندو له لاسه ورکول او اقتصادي فشار د کلونو لپاره واده ځنډولی و. اوس دوی د خپلو کورنیو سره ولاړ دي؛ ځینې یې د اوښکو ډکو سترګو سره، نور یې د موسکا سره چې ممکن د اوږدې مودې لپاره نه وي څرګند شوي. په دې ګڼه ګوڼه کې، خوښۍ لنډمهاله ده خو ریښتینې ده؛ یوه خوښي چې د کنډوالو په زړه کې رامنځته کیږي او د څو ساعتونو لپاره، د غزې یو بل انځور ښیي؛ یو ښار چې د کړاوونو سره سره، لا تر اوسه د نوي پیل کولو وړتیا له لاسه نه ده ورکړې.
