در آستانه چهارمین سال حاکمیت طالبان بر افغانستان، شماری از کارمندان حکومت پیشین از شرایط سخت زندگی خود خبر میدهند. نبود فرصتهای شغلی و مشکلات جسمی و روانی، از عمدهترین چالشهای آنها است. طالبان در چند روز آینده سالگرد چهار سال حاکمیتشان را جشن میگیرند، اما برای کسانی که بیرون از ساختار این گروه قرار دارند، این سالها با مشکلات زیادی همراه بوده است. رحمتالله، نظامی پیشین در ولایت بادغیس، به دلیل نداشتن کار و بیماری کلیه، توانایی تأمین هزینه درمان خود را ندارد. وی میگوید: «زخمهایی دارم و پایم به دستگاه دیالیز وصل است. از نظر مالی ضعیف هستم و خانواده و دوستان برایم کمک میکنند تا درمانم را ادامه دهم.» در ولایت نیمروز نیز تعدادی از کارمندان پیشین با سرمایه خود، گلخانههایی برای کشت سبزیجات راهاندازی کردهاند تا هزینههای زندگی را تأمین کنند. حامد خان، که قبلاً در وزارت معارف کار میکرد، میگوید: «کار سخت است و سود زیادی ندارد، اما بهتر از بیکاری است و زندگی را میچرخاند.» احمد، یکی دیگر از کارمندان پیشین، درباره وضعیت مالی خود میگوید: «ماهانه حدود سه هزار افغانی کرایه دکان، چهار هزار کرایه خانه و هزار افغانی برق میدهم. روزانه بین ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ افغانی درآمد دارم و تا حدی زندگی میکنم.» چهار سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، هزاران کارمند پیشین هنوز با مشکلات جدی مواجهاند؛ برخی به دلیل بیماری و نداشتن توان مالی برای درمان، و برخی دیگر با کارهای سخت و درآمد کم زندگی را میگذرانند. گزارش تازه هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) نشان میدهد که تنها در سه ماه گذشته، هفت مورد قتل نیروهای امنیتی دولت پیشین ثبت شده است. همچنین هشت مورد بازداشت خودسرانه و سه مورد شکنجه و بدرفتاری با مقامهای دولت پیشین در این گزارش مستند شده است.



