برنامه توسعه سازمان ملل متحد اعلام کرده است که افغانستان پس از دههها جنگ و بیثباتی، همچنان از جمله کشورهایی است که با چالشهای جدی در بخش انرژی روبهرو است. بر اساس گزارش تازه این نهاد، تنها ۳۳ درصد از جمعیت افغانستان به برق دسترسی دارند و این رقم در مناطق روستایی به کمتر از ۲۰ درصد میرسد. در گزارش آمده است که میزان مصرف سالانه انرژی برای هر شهروند افغانستان حدود ۷۰۰ کیلووات ساعت است؛ رقمی که در مقایسه با میانگین جهانی، نزدیک به ۳۰ برابر کمتر بوده و نشاندهنده موانع گسترده در مسیر توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور است. برنامه توسعه سازمان ملل متحد تأکید کرده است که دسترسی به انرژی پاک در افغانستان تنها یک موضوع محیط زیستی نیست، بلکه با معیشت، کرامت انسانی و کیفیت زندگی مردم، بهویژه زنان و دختران، ارتباط مستقیم دارد. در بسیاری از مناطق روستایی، زنان برای جمعآوری هیزم ناگزیرند مسیرهای طولانی را طی کنند و استفاده از سوختهای جامد در داخل خانهها نیز خطرات صحی قابل توجهی را به همراه دارد. این نهاد افزوده است که از سال ۲۰۲۱ تاکنون برای کاهش بحران انرژی، سیستمهای خورشیدی را در بیش از شش هزار مرکز نصب کرده است. این مراکز شامل پنج هزار و ۴۲۰ مرکز صحی، بیش از ۸۰۰ مکتب و ۸۵۰ کسبوکار میشود. بر اساس این گزارش، اجرای این پروژهها سالانه از انتشار بیش از ۳۳ هزار تُن دیاکسید کربن جلوگیری کرده و مصرف بیش از ۱۲ میلیون لیتر دیزل را کاهش داده است. برنامه توسعه سازمان ملل متحد هشدار داده است که شکاف بزرگ میان میزان مصرف انرژی در افغانستان و میانگین جهانی، فراتر از یک مشکل زیرساختی است و به تداوم فقر، نابرابری و کندی رشد اقتصادی در کشور دامن میزند. این نهاد همچنین تأکید کرده است که انرژیهای تجدیدپذیر و غیرمتمرکز میتوانند در شرایط کنونی افغانستان، نقش مهمی در تأمین خدمات اساسی مانند صحت و آموزش ایفا کرده و آسیبپذیری جوامع محلی را کاهش دهند.
