شماری از خبرنگاران افغانستان که با رسانههای خارج از کشور و تبعیدی کار میکنند، با تهدیدهای جدی امنیتی و محدودیتهای شدید طالبان مواجهاند. این افراد، به ویژه خبرنگاران زن، مجبورند با هویت پنهان کار کنند تا هم جان خود را حفظ کنند و هم وظیفه اطلاعرسانی را انجام دهند. سارا (مستعار) میگوید: «کار با رسانههای ممنوع از سوی طالبان، با خطرهای امنیتی، فشار روانی و محدودیتهای شدید حرکت همراه است. باید هویت خود را مخفی نگه داریم و اطلاعات را از طریق راههای امن منتقل کنیم.» فرخنده محبی، خبرنگار دیگری، از کند شدن روند کار خود به خاطر ترس از مجازات طالبان میگوید و میافزاید که مردم نیز به دلیل هراس از بازجویی، کمتر با او همکاری میکنند. لیدا (مستعار) میگوید خبرنگاران زن با حقوق اندک و در معرض خطر جانی شدید، برای ثبت گزارش به ولایات سفر میکنند و همواره با موانع طالبان روبهرو هستند. او تاکید میکند که رسانههای خارجی اغلب تدابیر کافی برای حفاظت از خبرنگاران داخل افغانستان ندارند و امنیت جانی و مالی آنها تأمین نمیشود. حیدر خسپله (مستعار) میگوید: «خبرنگاران با رسانههای خارجی باید از پلتفرمهایی استفاده کنند که طالبان امکان دسترسی به آنها را نداشته باشند تا امنیتشان حفظ شود.» با وجود هشدارها و خواستهای مکرر نهادهای بینالمللی، خبرنگاری مستقل در افغانستان همچنان با خطر و ابهام روبهرو است و بسیاری از خبرنگاران، با ترس و محدودیت شدید، صدای مردم را به جهان میرسانند.
