باشندهگان کابل از افزایش شمار گدایان در سطح شهر همزمان با ماه رمضان شکایت دارند. بیشترین گروه گدایان را زنان و کودکان تشکیل میدهند و افزایش بیکاری، محدودیت بر کار زنان و مشکلات اقتصادی از عوامل اصلی این رشد عنوان شده است. برخی گدایان تنها پول نمیخواهند، بلکه باعث آزار و مزاحمت مردم نیز میشوند. باشندهگان میگویند که طالبان در مدیریت گدایان ناکام بودهاند. به افراد جمعآوریشده تنها حدود دو هزار افغانی پرداخت میشود که کافی نیست و گدایان دوباره به خیابانها بازمیگردند. برخی از گدایان نیز حرفهای و سازمانیافته هستند و باعث کاهش اعتماد مردم نسبت به کمک به نیازمندان شدهاند. زنان گدا با استفاده از کودکان، گریه و زجههای سوزناک برای جلب کمک تلاش میکنند. باشندگان معتقدند اگر زنان اجازه تحصیل و کار داشتند، شمار گدایان کاهش مییافت. کارشناسان اقتصادی هشدار میدهند که این وضعیت فشار روانی بر مردم وارد میکند و کودکان بیشترین آسیب را میبینند. بر اساس گزارش کمیسیون جمعآوری گدایان طالبان، تاکنون بیش از ۷۴ هزار تن جمعآوری شدهاند، اما هنوز شمار زیادی از زنان و مردان در خیابانها حضور دارند و کودکان برای گدایی استفاده میشوند. این عمل مطابق قوانین حقوق بشری و مادههای ۵۱۰ و ۵۱۲ قانون جزای دولت پیشین افغانستان قاچاق انسان محسوب میشود، اما هنوز راهکار بنیادین برای حل مشکل وجود ندارد.
