امروز یکشنبه، ۱۷ حوت، هشتم مارچ، روز جهانی زن است؛ روزی که در بسیاری از کشورها دستاوردها و نقش زنان گرامی داشته میشود. با این حال، زنان افغانستان نزدیک به پنج سال است زیر حاکمیت طالبان این روز را تجربه میکنند، در حالی که حقوق و آزادیهای اساسی آنان نادیده گرفته شده است. شماری از دختران میگویند محدودیتهای وضعشده توسط طالبان مسیر زندگی و آرزوهای آنان را تغییر داده و بسیاری مجبور شدهاند از تحصیل و اشتغال بازمانند. صدیقه طوفان که پیش از تسلط طالبان آرزو داشت داکتر شود، اکنون در یک دکان کوچک کار میکند و میگوید تمام آرزوهایش خاموش شده است. اسما و انوشه نیز تحصیل و آزادیهای شخصی خود را از دست دادهاند و تنها راه نجات را مهاجرت میدانند، اما محدودیتها و هزینهها امید آنان را کم کرده است. با وجود محدودیتها، برخی دختران تلاش کردهاند از آموزشهای آنلاین و مهارتهای عملی استفاده کنند، اما بزرگترین خواسته آنان بازگشایی مکاتب و دسترسی آزاد به تحصیل است. بخش زنان سازمان ملل هشدار داده که افغانستان تنها کشوری است که دختران از رفتن به مکتبهای بالاتر از صنف ششم منع شدهاند و میلیونها دختر از حق اساسی آموزش محروم شدهاند. این نهاد تأکید کرده است که وضعیت موجود نباید عادی تلقی شود و جامعه جهانی هنوز میتواند در بازگرداندن حقوق زنان و دختران نقش عملی ایفا کند. همچنان، یونیسف اعلام کرده که بیش از ۲.۲ میلیون دختر نوجوان در افغانستان از آموزش محروم شده و ادامه ممنوعیت پیامدهای فاجعهبار برای آینده کشور خواهد داشت.
