چهار سال سخت؛ دختران بامیان از آموزش بازمانده‌اند

با نزدیک‌شدن به چهارمین سال حاکمیت طالبان در افغانستان، شماری از دختران در بامیان می‌گویند این سال‌ها سخت‌ترین دوره زندگی‌شان بوده و بسته‌ماندن دروازه‌های مکتب، آینده‌ و آرزوهای‌شان را به تاریکی کشانده است. به نقل از آمو، در این گزارش به وضعیت چند دختر بازمانده از آموزش پرداخته شده که پس از بسته‌شدن مکاتب، ناچار به کار در مرکزهای خیاطی و دندانسازی روی آورده‌اند تا تنها راه بیرون‌شدن از خانه و پیوند با جامعه را حفظ کنند. محدثه، دختر ۱۸ ساله‌ای از بامیان، می‌گوید: «من همیشه آرزو داشتم داکتر شوم، اما حالا در یک کارگاه خیاطی کار می‌کنم. این کار را از روی علاقه انتخاب نکردم، بلکه از مجبوریت بود. امیدوارم روزی دوباره مکتب‌ها باز شود.» بر بنیاد گزارش سازمان ملل، از زمان بازگشت طالبان به قدرت، بیش از دو میلیون دختر در سراسر کشور از ادامه آموزش بازمانده‌اند. نبیلا، دانش‌آموز پیشین صنف هشتم، اکنون در یک مرکز دندانسازی مصروف کار است. او می‌گوید: «ما همه آرزو داشتیم درس بخوانیم، مکتب را تمام کنیم و آینده بهتری داشته باشیم، اما حالا هیچ امیدی برای بازگشت به درس نداریم.» رعنا، دختر دیگری که از آموزش بازمانده، می‌گوید: «چهار سال از درس دور مانده‌ایم، حافظه‌ ما ضعیف شده و انگیزه ما کاهش یافته است. بسته‌ماندن مکاتب نه‌تنها ما را از آموزش محروم کرده، بلکه آینده ما را هم از ما گرفته است.» این دختران باور دارند که بسته‌ماندن مکاتب، تنها از بین‌بردن یک حق نیست؛ بلکه مانع رشد، توان‌مندی و حضور زنان در جامعه می‌شود.