با گذشت نزدیک به پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران در افغانستان با وجود تهدیدها، بازداشتها و محدودیتهای گسترده، همچنان به شیوههای مختلف مخالفت خود را با سیاستهای این گروه ابراز میکنند. طالبان هرگونه تجمع و راهپیمایی اعتراضی را ممنوع کردهاند، اما زنان معترض با روی آوردن به روشهای تازه و نمادین، صدای اعتراض خود را زنده نگه داشتهاند. در تازهترین مورد، پنج زن عضو «جنبش آینده نوین زنان افغانستان» با پوشیدن کفنهای سفید آغشته به رنگ سرخ، بستن زنجیر بر دستان و چسب زدن بر دهانهایشان، به محدودیتها و نقض حقوق زنان اعتراض کردند. این زنان در بیانیهای، وضعیت زنان و دختران در افغانستان را «فاجعهبار» توصیف کرده و نسبت به اصولنامه جدید طالبان درباره جدایی زوجین هشدار دادند. آنان معتقدند این مقرره راه را برای کودکهمسری هموار میکند و حقوق کودکان را نقض میسازد. اصولنامه یادشده از سوی ملا هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، توشیح شده است. معترضان تأکید کردهاند که سکوت در برابر چنین سیاستهایی به معنای عادیسازی تبعیض و بیعدالتی خواهد بود. زنان معترض در سالهای اخیر علاوه بر اعتراضهای خیابانی، از دیوارنویسی، کارزارهای مدنی و فعالیت در شبکههای اجتماعی نیز برای رساندن پیام خود استفاده کردهاند. پس از افزایش فشارها و بازداشت معترضان از سوی طالبان، بسیاری از این فعالیتها به شکل مخفیانه ادامه یافته است. در یکی از اقدامات نمادین دیگر، اعضای «شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان» همزمان با روز جهانی آزادی مطبوعات، نمایشی اعتراضی اجرا کردند که در آن سانسور و محدودیتهای اعمالشده بر رسانهها در افغانستان به تصویر کشیده شد. با وجود نبود حمایت گسترده داخلی و ادامه فشارهای امنیتی، زنان معترض میگویند به مبارزه مدنی خود ادامه خواهند داد. آنان با استفاده از رسانهها و شبکههای اجتماعی تلاش کردهاند حرکت اعتراضی زنان در افغانستان را زنده نگه دارند؛
