مطالعهای تازه نشان میدهد که خرس تنبل (Sloth bear) در هند و کشورهای همجوار، با وجود ظاهر آرام و کندش، یکی از خطرناکترین خرسها برای انسانها است. برخلاف نامش، این خرس رفتار دفاعی بسیار شدیدی دارد و حتی حیوانات شکارچی بزرگ مثل پلنگ و ببر هنگام مواجهه با آن ممکن است عقبنشینی کنند. خرس تنبل بیشتر از موریانه، مورچه، عسل و میوه تغذیه میکند و ظاهر آرامش باعث شده نام «تنبل» بگیرد. اما میلیونها سال زندگی در کنار شکارچیان بزرگ، رفتار دفاعی تکاملی مانند ایستادن روی دو پا، حمله سریع با پنجههای بلند و مقابله مستقیم با تهدید را در آن شکل داده است. اکثر حملات خرس تنبل به انسانها در اثر مواجهه ناگهانی و دفاعی رخ میدهد، نه برای شکار. وقتی مردم برای جمعآوری عسل، میوه یا چوب به جنگل میروند و به قلمرو خرس نزدیک میشوند، این حیوان فوراً واکنش نشان میدهد. ضربههای آن به سر و صورت انسانها میتواند شدید و گاهی دائمی باشد. پوشش پرپشت و خز بلند خرس تنبل، علاوه بر محافظت در برابر حشرات، تولهها را قادر میسازد روی پشت مادر سوار شوند و هنگام خطر همراه مادر خود از خود دفاع کنند. متخصصان توصیه میکنند هنگام حضور در مناطق زیست خرس تنبل، با ایجاد صدا از مواجهه ناگهانی جلوگیری شود و در صورت نزدیک شدن خرس، به جای فرار، ایستادن یا وانمود کردن به مرده بودن بهترین واکنش است. با این حال، خرس تنبل در فهرست IUCN با وضعیت «آسیبپذیر» ثبت شده و کاهش زیستگاه و درگیری با انسانها باعث کاهش جمعیت آن شده است. آینده این خرس دفاعی، که حتی شکارچیان بزرگ را وادار به عقبنشینی میکند، در خطر است.
