همزمان با ادامه اعتراضهای مردمی در ایران علیه جمهوری اسلامی، شماری از شهروندان افغانستان این خیزشها را الهامبخش برای مقابله با حاکمیت طالبان میدانند؛ گروهی که به گفته نهادهای حقوق بشری، حقوق بشر و بهویژه حقوق زنان را به طور گسترده نقض کرده است. به گفته برخی شهروندان، اعتراضها علیه طالبان در داخل افغانستان به دلیل سرکوب و تهدید، تاکنون بیشتر به شکل پنهانی جریان داشته، اما تحولات ایران میتواند زمینهساز علنی شدن این مخالفتها شود. در شبکههای اجتماعی، شماری از فعالان افغان با انتقاد از سکوت بخشی از جامعه مدنی در برابر سرکوب معترضان در ایران، تأکید کردهاند که بی تفاوتی در برابر نقض حقوق شهروندان، به تداوم خشونت کمک میکند. آنان معتقدند حکومتهای ایدئولوژیک منطقه در ماهیت، شیوه سرکوب و زنستیزی شباهتهای جدی دارند. برخی ناظران سیاسی نیز اعتراضهای ایران را هشداری برای طالبان میدانند و میگویند حکومتهای مبتنی بر زور، حتی با وجود ابزارهای امنیتی، در برابر خشم عمومی آسیبپذیرند. در همین حال، کاربران شبکههای اجتماعی تأکید دارند که هیچ حکومتی بدون رضایت مردم پایدار نمیماند. فعالان اجتماعی همچنین گفتهاند حکومتهای سرکوبگر از شنیدهشدن صدای اعتراض در هر نقطهای از منطقه هراس دارند، زیرا این صدا میتواند به جوامع دیگر نیز منتقل شود. طالبان نزدیک به چهار سال و نیم است که بر افغانستان حاکماند. در این مدت، زنان و دختران افغانستان بارها چه علنی و چه زیرزمینی به سیاستهای محدودکننده این گروه اعتراض کردهاند؛ اعتراضهایی که اغلب با بازداشت و برخورد امنیتی همراه بوده است. با این حال، مخالفت با سیاستهای طالبان، به ویژه در زمینه حذف زنان از زندگی عمومی، همچنان ادامه دارد.
