جبهه آزادی افغانستان با نشر گزارشی گفته است که این آمار پس از تأیید خانوادههای نظامیان پیشین گردآوری شده است. بر اساس این گزارش، در همین سال ۱۳۱ نظامی پیشین دیگر نیز بازداشت و شکنجه شدهاند. در گزارش آمده است که این موارد در ولایتهای کابل، بلخ، کاپیسا، پروان، بغلان، خوست، پکتیا، پنجشیر، بدخشان، قندهار، جوزجان، فاریاب، سمنگان، هلمند، نورستان، کنر، تخار، غزنی، ننگرهار، بامیان، هرات، غور، فراه، بادغیس، قندوز، ارزگان، لغمان، پکتیکا و سرپل رخ داده است. «جبهه آزادی افغانستان» ادعا کرده است که همزمان با افزایش اخراج نظامیان پیشین از ایران، استخبارات طالبان نیز روند بازداشت و قتل آنان را شدت بخشیده است. به گفتهٔ این جبهه، آمار بازداشتها بر بنیاد گزارشهای رسانهای و مواردی که از سوی طالبان نیز تأیید شدهاند، جمعآوری شده است. در بخش دیگری از گزارش آمده است که نظامیان پیشین پس از بازداشت، تحت شکنجههای شدید قرار میگیرند. این جبهه افزوده است که شماری از بازداشتشدگان در جریان شکنجه جان باختهاند و برخی دیگر پس از رهایی از زندان، یا فوت کردهاند یا با مشکلات جدی صحی دستوپنجه نرم میکنند. تا زمان نشر این گزارش، طالبان در مورد ادعاهای مطرحشده واکنشی نشان ندادهاند. این گروه در چهار سال گذشته بهگونهٔ گسترده متهم به قتلهای فراقانونی و بازداشتهای خودسرانهٔ نظامیان و مقامهای حکومت پیشین بوده است. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نیز در گزارشهای پیشین خود، شماری از موارد قتل، بازداشت و شکنجهٔ مقامها و نظامیان حکومت پیشین را مستندسازی کرده است. این در حالی است که طالبان پس از تسلط بر افغانستان، «عفو عمومی» اعلام کردند و همواره تأکید دارند که به آن پابند هستند.
