در روز ۲۴ اسد ۱۴۰۰، طالبان پس از پیشروی در بیشتر ولایات افغانستان وارد کابل، پایتخت کشور شدند و کنترول شهر را در دست گرفتند. این رویداد نقطه عطفی در تاریخ معاصر افغانستان بود و پایان دوران جمهوری اسلامی را رقم زد.
رئیسجمهور پیشین، محمد اشرف غنی، پیش از ورود طالبان کشور را ترک کرد تا از احتمال بروز درگیریهای خونین جلوگیری شود. با ورود طالبان به ارگ ریاستجمهوری، پرچم سهرنگ افغانستان پایین کشیده شد و پرچم سفید طالبان به اهتزاز درآمد.
رسانههای داخلی و بینالمللی تصاویر ورود طالبان به کابل، حضور نیروهای این گروه در نقاط مختلف شهر و تغییرات در ارگ را منتشر کردند. بسیاری از شهروندان این روز را «روز سیاه» خواندند و نگرانی خود را درباره آینده سیاسی و اجتماعی کشور ابراز کردند.
طالبان اعلام کردند که مسئولیت حفظ امنیت کابل و حفاظت از جان و مال مردم را برعهده دارند و از شهروندان خواستند آرامش خود را حفظ کنند. کارشناسان سیاسی و ناظران بینالمللی، سرعت سقوط ولایات و ضعف نیروهای دولتی را نقطهای نگرانکننده توصیف کردند و هشدار دادند که آینده کشور در وضعیت نامطمئنی قرار دارد. این رویداد واکنشهای گسترده بینالمللی را نیز به همراه داشت و بسیاری از کشورهای غربی سفارتخانهها و اتباع خود را تخلیه کردند.
با ورود طالبان به کابل، آغاز یک فصل جدید با پیامدهای اجتماعی گسترده رقم خورد. محدودیتهای تحصیلی و اجتماعی، بهویژه برای دختران و دانشآموزان، افزایش یافت و بسیاری از مکاتب و پوهنتونها محدود یا تعطیل شدند. زنان از وظایف خود در بخشهای دولتی منع شده و بسیاری از حقوق اولیه خود را از دست دادند.
از آن روز تا حال، چهار سال گذشته و مردم افغانستان با مشکلات گستردهای روبهرو هستند. دختران و زنان همچنان از دسترسی به مکاتب، پوهنتونها و فرصتهای آموزشی محروم ماندهاند. جامعه با محدودیتهای شدید اجتماعی و اقتصادی مواجه است و مردم، بهویژه زنان، برای حفظ زندگی روزمره و دسترسی به آموزش و کار، با دشواریهای بیسابقهای مواجه شدهاند.
